In Memoriam

OVERLIJDENSBERICHT

Overlijdensbericht

IN MEMORIAM - LENY SANDERS

Wij kregen het trieste bericht van het overlijden van ons zeer gewaardeerd lid van verdienste Leny Sanders - van Berlo Op 16 juni 2022 is zij na een lange strijd tegen een slopende ziekte op 75-jarige leeftijd vredig ingeslapen. Leny raakte samen met haar man Rudi in de 90-er jaren van de vorige eeuw betrokken bij onze vereniging, omdat hun zoons bij ons kwamen voetballen. Zij werd in 1995 lid en meteen maakte zij zich zeer verdienstelijk in met name het jeugdkader en in de kantine, waar ze van alles regelde en vaak achter de bar te vinden was. Zij was een echte steun en toeverlaat en een sterke vrouw, die zich niet snel gek liet maken. Vol goede moed werkte ze hard en zette zich in voor de club, waarvan zij altijd het belang ervan voorop stelde. Toen zij na een turbulent slot van ons 75-jarig jubileumjaar in 2006 Rob Vincken opvolgde als algemeen secretaris en de “Normen en Waarden” bij de club verbeterd moesten worden, was zij de drijvende kracht achter de invoering van het betreffende convenant en de verplichte ondertekening ervan door elk lid. Zij ging bij iedereen persoonlijk langs om te zorgen, dat er getekend werd en ze was daarbij streng, doch rechtvaardig. Ook speelde ze een grote rol in de hiermee samenhangende nieuwe aanstelling van de commissie van Beroep. Als oudste uit een gezin van vijf kinderen leerde ze van haar vader al vroeg discussiËren en ze was dan ook altijd in voor een goed gesprek en heel vaak bleek ze dan aan het eind gelijk te hebben. Ook heel typerend voor haar was, dat ze zei wat ze deed en dan ook nog eens deed wat ze zei. Ze was een bescheiden vrouw, die vond dat iedereen zich aan de gemaakte regels moest houden en ze hield niet van onrechtvaardigheid. Als secretaris verwerkte ze alle notulen zeer consciËntieus en snel en zelfs toen ze al heel ziek was, bleef ze zich in die rol als secretaris voorbeeldig inzetten. In 2015 was het genoeg en gaf zij na 9 jaar secretariaat haar stokje over aan onze huidige secretaris Marc van Hout. Ze heeft veel betekend voor ons allemaal en voor haar vele goede werk voor de club werd zij in 2016 op de nieuwjaarsreceptie zeer verdiend benoemd tot lid van verdienste. Op de nieuwjaarsreceptie 2021 zou ze gehuldigd worden voor haar 25-jarig onafgebroken lidmaatschap, maar zoals bekend ging die vanwege corona-perikelen niet door. Die huldiging heeft ze nu dus helaas niet meer mee mogen maken. We besluiten met te citeren, wat onze erevoorzitter Dre Rennenberg aan ons over haar schreef: “Soms komt iemands overlijden onverwacht en hard bij je binnen, ondanks de wetenschap dat die iemand al lang ziek was. Toen ik hoorde dat Leny was overleden, kwam dat gevoel bij mij op. Ze was al lang ziek, maar deed vaak alsof er niets aan de hand was. Haar werk als secretaris van onze club ging vaak voor haar eigen gevoelens van ziek zijn. Als collega kon je voor 100% van Leny op aan en juist in een van de moeilijkste periodes van onze club stond ze naast je om te helpen waar het nodig was. Niet alleen als secretaris, maar ook als de regelateur van onze club zorgde zij er voor dat veel zaken zijn normale gang konden gaan. Dat Tivoli is uitgegroeid tot de club die het nu is, is mede aan haar te danken en dat staat voor mij buiten kijf.” Wij zullen haar ontzettend missen en wensen haar man Rudi en haar zoons Hans, Steven en Erik alle mogelijke sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies. Dat Leny de rust moge vinden, die ze verdiend heeft.
In Memoriam

OVERLIJDENSBERICHT

Overlijdensbericht

IN MEMORIAM - LENY SANDERS

Wij kregen het trieste bericht van het overlijden van ons zeer gewaardeerd lid van verdienste Leny Sanders - van Berlo Op 16 juni 2022 is zij na een lange strijd tegen een slopende ziekte op 75-jarige leeftijd vredig ingeslapen. Leny raakte samen met haar man Rudi in de 90-er jaren van de vorige eeuw betrokken bij onze vereniging, omdat hun zoons bij ons kwamen voetballen. Zij werd in 1995 lid en meteen maakte zij zich zeer verdienstelijk in met name het jeugdkader en in de kantine, waar ze van alles regelde en vaak achter de bar te vinden was. Zij was een echte steun en toeverlaat en een sterke vrouw, die zich niet snel gek liet maken. Vol goede moed werkte ze hard en zette zich in voor de club, waarvan zij altijd het belang ervan voorop stelde. Toen zij na een turbulent slot van ons 75-jarig jubileumjaar in 2006 Rob Vincken opvolgde als algemeen secretaris en de “Normen en Waarden” bij de club verbeterd moesten worden, was zij de drijvende kracht achter de invoering van het betreffende convenant en de verplichte ondertekening ervan door elk lid. Zij ging bij iedereen persoonlijk langs om te zorgen, dat er getekend werd en ze was daarbij streng, doch rechtvaardig. Ook speelde ze een grote rol in de hiermee samenhangende nieuwe aanstelling van de commissie van Beroep. Als oudste uit een gezin van vijf kinderen leerde ze van haar vader al vroeg discussiËren en ze was dan ook altijd in voor een goed gesprek en heel vaak bleek ze dan aan het eind gelijk te hebben. Ook heel typerend voor haar was, dat ze zei wat ze deed en dan ook nog eens deed wat ze zei. Ze was een bescheiden vrouw, die vond dat iedereen zich aan de gemaakte regels moest houden en ze hield niet van onrechtvaardigheid. Als secretaris verwerkte ze alle notulen zeer consciËntieus en snel en zelfs toen ze al heel ziek was, bleef ze zich in die rol als secretaris voorbeeldig inzetten. In 2015 was het genoeg en gaf zij na 9 jaar secretariaat haar stokje over aan onze huidige secretaris Marc van Hout. Ze heeft veel betekend voor ons allemaal en voor haar vele goede werk voor de club werd zij in 2016 op de nieuwjaarsreceptie zeer verdiend benoemd tot lid van verdienste. Op de nieuwjaarsreceptie 2021 zou ze gehuldigd worden voor haar 25-jarig onafgebroken lidmaatschap, maar zoals bekend ging die vanwege corona-perikelen niet door. Die huldiging heeft ze nu dus helaas niet meer mee mogen maken. We besluiten met te citeren, wat onze erevoorzitter Dre Rennenberg aan ons over haar schreef: “Soms komt iemands overlijden onverwacht en hard bij je binnen, ondanks de wetenschap dat die iemand al lang ziek was. Toen ik hoorde dat Leny was overleden, kwam dat gevoel bij mij op. Ze was al lang ziek, maar deed vaak alsof er niets aan de hand was. Haar werk als secretaris van onze club ging vaak voor haar eigen gevoelens van ziek zijn. Als collega kon je voor 100% van Leny op aan en juist in een van de moeilijkste periodes van onze club stond ze naast je om te helpen waar het nodig was. Niet alleen als secretaris, maar ook als de regelateur van onze club zorgde zij er voor dat veel zaken zijn normale gang konden gaan. Dat Tivoli is uitgegroeid tot de club die het nu is, is mede aan haar te danken en dat staat voor mij buiten kijf.” Wij zullen haar ontzettend missen en wensen haar man Rudi en haar zoons Hans, Steven en Erik alle mogelijke sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies. Dat Leny de rust moge vinden, die ze verdiend heeft.